Er is een sloot die het Leekerbos in tweeën snijdt. Dan kan men wel een paar polsstokken neerzetten, wat in Friesland misschien geen probleem is, maar zijn alle West-Friesen daar even goed in?
Hoe dan ook, een brug was de eerste keuze. Het werd een brug, samengesteld uit voormalige spoorbielzen.
Maar doordat de bielzen nu eenmaal niet langer zijn dan ze zijn en de sloot inclusief slootkanten niet smaller, sloot de brug niet goed aan bij het pad.
Een hindernis voor voetgangers, minder goed ter been

Aan die situatie is een eind gekomen en het Leekerbos is nu voor een ieder goed bereikbaar. Ook is het veiliger, tenzij je gewend bent dat een brug leuningen heeft.
Deze niet, maar zo breed en comfortabel dat men deze niet mist.

De mannen van de gemeentewerken van Hoorn worden bedankt voor de realisatie van de nieuwe brug.
Mede namens allen die vanwege hun handicap tot nu toe niet in staat waren een rondgang te maken door het Leekerbos.

Het Leekerbos een aanwinst voor Hoorn, mede door de inzet van de bewoners van dit gezellige Zuiderzeestadje